Gisteren een mailtje naar Pieter gestuurd om hem uit te dagen.
Pieter, wakker zoals ie altijd is, stuurde kort daarna een mailtje terug met het advies om maar een slaappilletje te nemen…..ik zou de spanning anders waarschijnlijk niet aankunnen.
De strijd begon gisteren dus al hevige vormen aan te nemen.
Bij binnenkomst straalde Pieter (toen nog wel) een en al zelfvertrouwen uit.
Hij had al een opwarmronde tegen Henk Schoorl achter de rug en hoefde niet meer in te spelen.
De trekstoot was voor Pieter en hij ging meteen in de aanval: hij verkoos om zelf te beginnen.
14 beurten verder was de stand 17 voor Pieter en 37 voor Peter.
Pieter, ook niet gek, liet in die beurten de meest uiteenlopende grote figuren voor me achter: interessant oefenmateriaal maar niet iets om nou eens lekker een serie uit te maken. Ondertussen stond hij regelmatig en gedegen zijn puntjes te pakken. Ook moeilijke trekstoten konden hem niet afschrikken!
In beurt 15 kreeg ik het toch een beetje te pakken: een serie van 20, met alleen maar grote ballen (wat kost dat een hoop energie), werd toch het kantelpunt. Pieter zakte wat af en verslapte ook in de verdediging. Door in de laatste 8 beurten de resterende 133 punten bij elkaar te vegen is er, na 3 slechte verliespartijen, toch weer een lichtpuntje verschenen.
Morgen eerst maar weer de competitie en dan eens nadenken wie uit te dagen: wordt het Rob of wordt het Ad?
Peter Oskam